Emmy Dijkstra

Vorige week zaterdag heb ik een korte workshop polymeer etsen gegeven. Ik was in de buurt van Breda en dacht: ik ben toch aan het werk op de grafische werkplaats ik kan er net zo goed een workshop aan koppelen. Met een klein groepje hebben we een paar uur gewerkt met als resultaat een paar mooie prenten. Men was zeer enthousiast en verrast door het resultaat. Dat blijft leuk aan grafiek; het is altijd afwachten wat eronder de pers vandaan komt. Dit wil ik vaker gaan doen: de kennis die ik heb overbrengen. Het geeft veel energie. In de toekomst zou ik het liefst op verschillende plekken workshops willen geven. Dat lijkt mij prachtig. Gewoon door Nederland trekken en mensen enthousiast maken en leren wat in hun hoofd zit om te zetten naar iets tastbaars. Een mooie  prent bijvoorbeeld!

Ziehier mijn nieuwe werkplek. Bij gebrek aan atelier werk ik thuis en heb een fijn bureau ingericht om aan te kunnen werken. Voorlopig blijf ik dat ook nog wel doen’ niet erg. Zolang er maar een grafisch atelier inde buurt is waar ik mijn werk kan afdrukken en dat is er!

Ik ben een boek aan het lezen van Haruki Murakami, een Japanse schrijver. Het is een dik boek en de hoofdpersoon maakt van alles mee in zijn leven en ontmoet bijzondere mensen. Je moet het verhaal niet proberen logisch te verklaren ( iets wat ik nogal snel doe ) Maar je eigenlijk mee laten voeren, en dat is het allemaal volstrekt logisch hoe het verhaal zich ontwikkeld. In die werkelijkheid tenminste. Als ik aan de hoofdpersoon denk, denk ik aan een doorsnee man. Hij werkte op een advocatenkantoor en droeg een pak.

Ik was dit figuur aan het tekenen voor een nieuwe polymeerdruk en dacht: dit is mijn hoofdpersoon uit de Wind-Up Bird Chronicles’ van Haruki Murakami.