Emmy Dijkstra

Ik ben een heel mooi boek aan het lezen over de kunstenares Nola Hatterman, die in 1899 in Amsterdam werd geboren. Een hele eigenzinnige vrouw. Al vroeg binnen haar beeldende werk voelde zij zich verbonden met de Surinaamse cultuur en schilderde eigenlijk alleen maar Surinaamse modellen. In 1953 emigreerde zij naar Paramaribo en zette daar een kunstopleiding op. Echt geweldig om te lezen hoe zij dit aanpakt en haar drive om haar doelen te bereiken. Zeer inspirerend! Wanneer ik dit lees heb ik zin om weer in mijn dagboeken verder te tekenen. De reisverhalen in mijn hoofd weer op te pakken. Mijn hoofd zit vol, maar als je veel veranderingen in je leven meemaakt dan is het soms moeilijk om je te concentreren op persoonlijk werk. Zo is het nu voor mij, ik probeer geduld te bewaren en de onrust er gewoon maar te laten zijn. Op deze momenten verlang ik wel naar Frankrijk, daar leek de tijd eindeloos en was er veel rust om enkel met je werk bezig te zijn.

Een tijd geleden ben ik een groter atelier gaan huren. Ik dacht: eindelijk eens een grote ruimte na een paar jaar het kleinste atelier van het pand te hebben gehuurd. Ik was benieuwd wat ik met al deze ruimte zou gaan doen. Maar nu heb ik het opgezegd, er veranderd een hoop op dit moment in mijn persoonlijk leven waardoor ik het een tijdje zonder atelier ga doen en op nog minder vierkante meter ga werken als voorheen.

En eigenlijk vind ik dat zo erg nog niet! Ik verheug mij erop op lekker aan tafel te gaan zitten omgeven door beeldmateriaal, etsplaten pennen en inkt. Ik wil mij concentreren op intense etsen waar ik lang aan kan zitten. Het liefs klein formaat en dan werken aan een serie.