Emmy Dijkstra

Voor  mijn huidige expositie bij Art Trading Holland is er een mooie serie samengesteld van mijn etsen. Het viel mij op dat het een donker geheel was. En daar was ik heel blij mee. Klinkt gek, maar het was een inspiratie voor mij om weer verder te kunnen.

Ik houd toch erg van sombere beelden, die zoek ik ook altijd op in de Beeldende Kunst. En met sombere beelden bedoel ik dat er een verhaal achter zit, een visie. Ik ben toch iemand van het inhoudelijke. Laatst herontdekte ik het werk van Spilliaert en van de Charles Cottet. De eerstgenoemde schilderde ook de eenzame mens, de melancholische ondertoon. En Cottet is echt somber in zijn grafisch werk, prachtig! Het zwart van de etsen. Hij maakt etsen waarin de figuren helemaal zijn ‘doorgetekend’, doorwerkt. En dan in meerdere kleuren gedrukt. Als ik dat zie gaat het kribbelen in mijn vingers om het ook onder de knie te krijgen.

Zelf ben ik nu bezig met een werk waarin ik deze donkerte en zwaarte probeer te bereiken. Maar zoals gewoonlijk heeft het even z’n tijd nodig om te kunnen groeien, en opeens weet ik het.

( het beeld hieronder is nu te zien bij Art Trading Holland in Ulvenhout.)

Op 28 november 2009 opent bij Galerie Art Trading Holland de groepsexpositie: ‘Grafiek, verdomd veelzijdig.’ Met vier andere grafici zal ik hier aan deelnemen. De feestelijke opening zal om 16.00 plaatsvinden. U bent van harte welkom!

De serie die ik exposeer bestaat uit grafisch werk van verschillende periodes:

‘Mijn werk is melancholisch van toon. Ik teken het drama van de zoekende mens die zijn weg probeert te vinden in de wereld. Het is een universeel gegeven; mijn beelden kunnen zich overal ter wereld afspelen. Ik teken groepen die onderweg zijn, of soms een enkeling die gelaten afwacht. Door middel van grafiek kan ik dit onderwerp het beste tot uitdrukking brengen. Door het gebruik van de aquatint komt er een gelaagdheid in mijn werk; ik kan hiermee figuren naar de achtergrond brengen of juist helemaal uitlichten. Dit versterkt het verhaal van deze zoekende mens.’

Adres: Dorpstraat 99 4851 CL Ulvenhout, www.art-tradingholland.nl

De tweede jurk van papier. Ik was bij mensen die maïs aan het plafond lieten drogen. Het zag er prachtig uit. Dit beeld is niet meer uit mijn gedachten geweest, zo mooi. Vervolgens heb ik het verwerkt in een jurk. Iemand zei een keer tegen mij dat ik van een simpel gegeven een schilderijtje kan maken. Vaak blijven hele normale dingen mij lang bij en uiteindelijk uit zich dat allemaal in mijn werk. Soms gaat er een tijdje overheen. Mijn hoofd is een onuitputtelijke bron wat dat betreft. Om beelden zit ik nooit verlegen.

Ik ben nog niet klaar met de jurken, binnenkort ga ik aan de slag met een serie nieuwe jurken. Alles moet erop komen: dag en nacht, teksten, herinneringen, licht en donker, verdriet, noem maar op.

Ik zag nog een prachtige tentoonstelling in Frankrijk: Tapa. het was een tentoonstelling van kleding gemaakt van de schors van een bepaalde boom. Deze veelal traditionele kledij werd en wordt gemaakt door de volkeren van de eilanden in de Pasific Ocean. De kleding is meestal bedrukt met herhaalde patronen zoals vormen van planten of dieren. Heel interessant omdat Liesbeth en ik onze kostuums doormiddel van sjablonen bedrukt hebben. De Tapa wordt vaak bedrukt met bepaalde kleuren zoals bruin, rood en zwart. Wanneer de mensen de smalle stroken schors verzameld hebben wordt deze vochtig gemaakt en dan maken zij de stroken breder door er letterlijk op te slaan. De kleding wordt vaak gedragen bij een traditionele gelegenheid.

Natuurlijk zou ik dit graag verwerken in een ets: een groep vrouwen in Tapa jurken.

Wat was het goed in Frankrijk. Wij zaten in de  ’ middle of nowhere ‘, volledige stilte om ons heen en daardoor ook volledige concentratie om te kunnen werken. We hadden alle ruimte en binnen de kortste tijd hadden wij alle hoeken van het grote atelier bezet en lag de vloer bezaaid met proefjes bedrukt papier en stof.  Ik heb papieren jurken gemaakt. Ik kan ze echt aan maar moet voorzichtig bewegen omdat het enkel door plakband aan elkaar zit. Als een object bewoog ik mij door het Zuid – Franse landschap, heel houterig want anders zou mijn jurk scheuren.

Ik heb alleen maar gewerkt in Frankrijk, en dat was goed. Drie mooie jurken zijn het resultaat plus een reeks aan beeldmateriaal. Voorlopig kunnen zowel ik als Liesbeth aan de slag met alles wat wij daar hebben opgezet.

Ik gun het iedere kunstenaar om eens een tijd weg te gaan van de vertrouwde omgeving, want het doet heel veel met je artistiekeproces. Je hebt de concentratie en de rust om helemaal je eigen tempo te bepalen en je dingen te kunnen doen.